Java 7 w akcjiJava 7 in action Wreszcie znalazłem wolną chwilę by wypróbować w praktyce nowe ficzery Java 7. Zabawy z wersją beta najnowszego jdk ułatwia NetBeans IDE 7.0 Beta 2. Do testów na pierwszy ogień poszły usprawnienia...

Readmore

Monitoring podstawowych parametrów JVM z poziomu web... Problem Monitoring podstawowych parametrów JVM z poziomu web aplikacji - przydatne zwłaszcza wtedy, gdy nasz serwer aplikacji/kontener serwletów nie pokazuje takich informacji w swojej webowej konsoli...

Readmore

Vaadin vs Richfaces i o tym co z tego wyszło [Java... Głośno ostatnio na DWorld i DZone zrobiło się o nowej odsłonie Vaadina - frameworku opartego na GWT. Nigdy wcześniej nie miałem styczności z GWT (prócz kilku tutoriali i paru hellowordów). Pracuję...

Readmore

Jak wyciągnąć kilka pierwszych wyników zapytania... [sql] -- Oracle select a.* from (select rownum row_num, t.* from t_table t ) a where a.row_num <= N -- DB2 select * from t_table fetch first 10 rows only -- Informix select...

Readmore

Vademecum IBM i oraz darmowe konto na iSeriesIBM i... Znalazłem jakiś czas temu 'hosting' oparty o iSeries, na którym można założyć sobie darmowe konto. Gdyby ktoś zatem poczuł nieodpartą pokusę pobawienia się AS/400 Green Screen, to ma taką...

Readmore

twitter

Vaadin vs Richfaces i o tym co z tego wyszło [Java EE 6, Maven, Glassfish, Oracle]

Kategoria : java

Głośno ostatnio na DWorld i DZone zrobiło się o nowej odsłonie Vaadina – frameworku opartego na GWT. Nigdy wcześniej nie miałem styczności z GWT (prócz kilku tutoriali i paru hellowordów). Pracuję natomiast na codzień z JSF – najczęściej w implementacji Richfaces. Chciałem więc sprawdzić co potrafi ten rozchwalany na lewo i prawo Vaadin oraz jak jego zestaw gotowych komponentów ma się do Richfaces w kontekście budowania interfejsu użytkownika dla aplikacji ‚biznesowych’ (tabele, modalpanele, itp, itd) w konwencji podbierania gotowych komponentów ze stron frameworków (odpowiednio tej i tej). Mam świadomość tego, że porównywanie Vaadina do Richfaces to jak zestawianie arbuzów z dyniami – za jedyne kryterium porównawcze chciałem zatem przyjąć ogólną prostotę danego rozwiązania. Chodziło o to żeby zrobić (CRUDa, a jakże) a się nie narobić ;)

Najprostszą metodą stworzenia działającego projektu Vaadin, jest wyklikanie go z poziomu Eclipse (kreatory i edytor WYSIWYG). Najłatwiejszą, jaką znam, metodą zbudowania projektu opartego o Richfaces jest pobranie przykładowej aplikacji i wyrzucenie niepotrzebnych plików albo… wygenerowanie Seamowego projektu seam-gen’em. Można również oczywiście w obu przypadkach bawić się w Mavena.

Poznawanie Vaadina rozpocząłem właśnie od napisania sobie AddressBook‚a – nic innego jak CRUD, który chciałem stworzyć samemu… Stwierdziłem więc, że może chociaż samemu dorzucę ORM (JPA) i zobaczę czy nadal wszystko będzie tak gładko chodzić, to też już ktoś wcześniej zrobił ;) Pomyślałem więc, że zbiorę chociaż wszystko to do kupy i sprawdzę czy się nie ‚gryzie’. Napisałem zatem mavenowy AddressBook z JPA, pracujący na Glassfish 3.1 z Oracle 10g Express Edition w tle – zadziałało. Poniżej listing jak wygenerować szablon projektu Vaadina w mavenie, oraz gotowy projekt do pobrania plus kilka podpowiedzi jak coś takiego uruchomić tudzież ‚napisać’ samemu.

0) instalujemy i konfigurujemy Oracle 10g Express Edition

1) pobieramy najnowszego glassfisha 3.1 (wersja 3 zawiera bug niepozwalający na swobodne korzystanie z Vaadin – chodzi o ładowanie klas)

2) do $GLASSFISH_HOME/glassfish/lib dorzucamy sterownik ojdbc14.jar

3) z $GLASSFISH_HOME/bin uruchamiamy asadmin start domain – startujemy domyślną (domain1) domenę serwera wszystkorobiącym skryptem asadmin

4) otwieramy konsolę administracyjną Glassfisha (http://localhost:4848) i wybieramy z menu Resources->JDBC->JDBC Connection Pools

5) dodajemy pulę połączeń do naszej bazy

6) dodajemy JDBC Recource (o nazwie jdbc/sample) dla skonfigurowanej przed chwilą puli połączeń – będziemy się do tego źródła danych odwoływać z poziomu aplikacji (w persistance.xml)

7) restartujemy serwer (asadmin stop-domain; asadmin start-domain)

8 ) generujemy projekt skryptem mvnAddressBook.sh:

#!/bin/bash
if [ "$#" -gt 2 ]
then
	groupId=$1
	artifactId=$2
else
	artifactId=AddressBook
	groupId=com.vaadin.demo.tutorial.addressbook
fi
mvn archetype:generate -DarchetypeGroupId=com.vaadin -DarchetypeArtifactId=vaadin-archetype-clean -DarchetypeVersion=LATEST -DgroupId="$groupId" -DartifactId="$artifactId" -Dversion=1.0 -Dpackaging=war
cd $artifactId; mvn eclipse:eclipse

9) importujemy projekt do Eclipse z zainstalowanym pluginem do Vaadina (dzięki temu będziemy mieć edytor WYSIWYG do składania GUI z klocków)

10) rozwiązanie zależności z Glassfish w pom.xml (po pobraniu projektu dołączonego do tego wpisu ustaw własną ścieżkę!)

11) teraz najważniejsze. według uznania, przechodzimy przez tutorial AddressBook i AddressBook+JPA pamiętając o hierarchii projektu narzuconej przez Maven lub ściągamy gotowy projekt i przerzucamy kod do naszego. Dodajemy również web.xml z pustą deklaracją – korzystamy z Java EE6, więc konfigurujemy serwlety adnotacjami – patrz AddressBookApplication (jak widać konfiguracja Vaadina jest właściwie zerowa,w odróżnieniu od JSF gdzie skazani jesteśmy na klepanie kilometrowych plików typu faces-config.xml)

12) dorzucamy katalogi src/test/resources i implementujemy testy jednostkowe! ;)

13) mvn compile war:war

14) delpoy aplikacji z poziomu konsoli administracyjnej Glassfish (pozycja menu Applications), z Eclipsa lub Mavenem.

Podsumowanie.

Nie pisałem ostatecznie analogicznej aplikacji w Seam (z Richfaces). Wiem bowiem jak coś takiego zrobić i jak świetnym narzędziem do generowania CRUDów jest seam-gen. Jeśli chodzi o Vaadin to muszę powiedzieć, że ten framework przegania pod względem prostoty JSF (nawet z tak świetnym zestawem komponentów jak Richfaces). Pisząc w Vaadin ani razu nie musimy zaglądać do web.xml, czy innych charakterystycznych dla frameworku xmli – i to jest świetne. Kuleje mocno edytor WYSIWYG – obecnie w fazie testów. Jak widać Vaadin da się zaprząc całokowicie bezboleśnie do współpracy z Java EE. Ciekaw natomiast jestem, czy da się (i czy jest sens) pożenić Vaadina z Seamem – ktoś próbował?

Wnioski.

Koniecznie zmienić skórkę dla bloga, bo się nie mieszczę!

PS. Jeszcze taka jedna obserwacja. Dzięki temu, że JSF podzielony jest na widok (jsp lub facelets) i kontroler (managed beans), ciężej niż w Vaadin jest napisać śmietnik zamiast kodu. Jedyne ryzyko, to to że nasze beany zamiast obiektowych będą kodem proceduralnym. Vaadin jest badzo podobny do Swinga, wypada więc strategicznie komponować kod zamiast uwailić całe GUI w metodzie init() ;) Sugestie jak pisać czysty kod w Vaadin znaleźć można w samej aplikacji AddressBook oraz w Book of Vaadin (nie mylić z tym) ;)

PS2. Zapowiada się świetna okazja, by już 20.04.2010 posłuchać paru mądrych słów o Vaadin. Ja z przyczyn obiektywnych niestety nie będę mógł skorzystać, niemniej jednak zapraszam bo na pewno warto!

Kompletny projekt do pobrania

Singleton z double-checked locking oraz problem z wielowątkowością w TestNG

Kategoria : java

Wyczytałem ostatnio w mądrych książkach (tej i tej), że synchronizacja singletonów na poziomie całej metody getInstance może w środowisku wielowątkowym znacznie (25%) spowolnić pobieranie instancji obiektu przechowywanego przez owy singleton. W polskiej wikipedii ktoś napisał, że synchronizacja ta może obniżyć wydajność (w stosunku do metody niesynchronizowanej) o czynnik 100 lub więcej – szczerze, nie rozumiem co oznacza rzeczony ‚czynnik 100’…

W przypadku, gdy wydajność ma dla nas kluczowe znaczenie, do tworzenia singletonów zalecano stosowanie wzorca double-checked locking (blokada z podwójnym zatwierdzaniem). Postanowiłem więc sprawdzić doświadczalnie jak w rzeczywistości wygląda spadek wydajności metod synchronizowanych. Napisałem więc trzy singletony:

tradycyjny

package info.ludera.SingletonPerformance.action.impl;

import info.ludera.SingletonPerformance.action.TestSingleton;

/**
 * Singleton z ZAWSZE synchronizowaną metodą {@link SimpleSingleton#getInstance()}
 * @author darekl
 *
 */
public class SimpleSingleton extends TestSingleton {

	/**
	 * Jedyna instancja obiektu {@link SimpleSingleton}
	 */
	private static SimpleSingleton instance;

	/**
	 * Konstruktor domyślny
	 */
	private SimpleSingleton() {
		super();
	}

	/**
	 * Zwraca instancję obiektu  {@link SimpleSingleton}
	 * @return
	 */
	public static synchronized SimpleSingleton getInstance() {

		if (instance == null) {
			instance = new SimpleSingleton();
		}
		return instance;
	}
}

i dwie różne implementacje double-checked locking:

„podstawowa”

package info.ludera.SingletonPerformance.action.impl;

import info.ludera.SingletonPerformance.action.TestSingleton;

/**
 * Singleton z synchronizowaną metodą {@link SimpleSingleton#getInstance()}. Synchronizacja aktywna jest tylko przy pierwszym uruchomieniu tej metody.
 * @author darekl
 *
 */
public class ThreadSaveSingleton extends TestSingleton {

	/**
	 * Jedyna instancja obiektu {@link SimpleSingleton}
	 */
	private volatile static ThreadSaveSingleton instance = null;

	/**
	 * Konstruktor domyślny
	 */
	private ThreadSaveSingleton() {
		super();
	}

	/**
	 * Zwraca instancję obiektu  {@link SimpleSingleton}
	 * @return
	 */
	public static ThreadSaveSingleton getInstance() {

		if (instance == null) {
			synchronized (ThreadSaveSingleton.class) {
				if (instance == null) {
					instance = new ThreadSaveSingleton();
				}
			}
		}
		return instance;
	}
}

i „rozszerzona

package info.ludera.SingletonPerformance.action.impl;

import info.ludera.SingletonPerformance.action.TestSingleton;

/**
 * Singleton z synchronizowaną metodą {@link SimpleSingleton#getInstance()}. Synchronizacja aktywna jest tylko przy pierwszym uruchomieniu tej metody.
 * @author darekl
 *
 */
public class AdvancedThreadSaveSingleton extends TestSingleton {

	/**
	 * Jedyna instancja obiektu {@link SimpleSingleton}
	 */
	private volatile static AdvancedThreadSaveSingleton instance = null;

	/**
	 * Konstruktor domyślny
	 */
	private AdvancedThreadSaveSingleton() {
		super();
	}

	/**
	 * Zwraca instancję obiektu  {@link SimpleSingleton}
	 * @return
	 */
	public static AdvancedThreadSaveSingleton getInstance() {

		AdvancedThreadSaveSingleton result = instance;
		if (result == null) {
			synchronized (AdvancedThreadSaveSingleton.class) {
				result = instance;
				if (result == null) {
					instance = result = new AdvancedThreadSaveSingleton();
				}
			}
		}
		return result;
	}
}

Przetestowałem ich działanie poniższym testem dla różnej ilości wątków (100-100000):

package info.ludera.SingletonPerformance.test;

...

public class FabricMultiThreadSingletonTest extends AbstractSingletonTest {

	@DataProvider
	public Object[][] ValidJavaVersion() {

		return new Object[][]{
				{ 5 }
		};
	}

	/**
	 * Ilość iteracji
	 */
	protected static Long testCounter;

	/**
	 * Prefix nazwy wątku
	 */
	protected static String threadNamePrefix = "Thread_";

	@BeforeClass
	@Parameters(value="repetitionQuantity")
	public void setTestCounter(long repetitionQuantity) {
		testCounter = repetitionQuantity;
	}

	@Test
	public void getSimpleSingletonNTimes() {

		for (long i=0; i<testCounter; i++) {
			SingletonFactory simpleSingletonFactory = new SimpleSingletonFactory(threadNamePrefix + i);
			simpleSingletonFactory.start();
		}
	}

	@Test(dataProvider = "ValidJavaVersion")
	public void getThreadSaveSingletonNTimes(final int javaVersion) {

		//Assert.assertTrue((Integer.parseInt("" + System.getProperty("java.version").charAt(2)) >= javaVersion), "This test is avialable only with Java 5 or above!");

		for (long i=0; i<testCounter; i++) {
			SingletonFactory threadSaveSingletonFactory = new ThreadSaveSingletonFactory(threadNamePrefix + i);
			threadSaveSingletonFactory.start();
		}
	}

	@Test(dataProvider = "ValidJavaVersion")
	public void getAdvencedThreadSaveSingletonNTimes(final int javaVersion) {

		//Assert.assertTrue((Integer.parseInt("" + System.getProperty("java.version").charAt(2)) >= javaVersion), "This test is avialable only with Java 5 or above!");

		for (long i=0; i<testCounter; i++) {
			SingletonFactory advancedThreadSaveSingletonFactory = new AdvancedThreadSaveSingletonFactory(threadNamePrefix + i);
			advancedThreadSaveSingletonFactory.start();
		}
	}
}

I rzeczywiście. Czasowe wyniki działania tych testów, dla różnej ilości iteracji, rozchodziły się w słuszną stronę. Wraz ze wzrostem iteracji, SimpleSingleton działał coraz wolniej w stosunku do wersji z double-checked locking. Testy przeprowadzałem na JDK 1.6.0_16 oraz JDK 1.5.0_22. Nie testowałem wydajności na Java 1.4. Istnieje bowiem prawdopodobieństwo wystąpienia problemu błędnej implementacji volatile. Oto przykładowe wyniki dla 10000 iteracji na JDK 1.6:

getSimpleSingletonNTimes - 1624ms
getThreadSaveSingletonNTimes - 1209ms
getAdvencedThreadSaveSingletonNTimes - 1153ms

To nie wszystko. Po zastanowieniu, doszedłem do wniosku, że użycie wzorca fabryki do takich teścików to przerost formy nad treścią. Stwierdziłem więc, że wykorzystam wielowątkowości z TestNG.

oto test:

package info.ludera.SingletonPerformance.test;

...

import org.testng.annotations.Test;

/**
 * Test wydajności synchronizacji singletonów {@link info.ludera.SingletonPerformance.test.helper.SimpleSingletonFactory} i {@link info.ludera.SingletonPerformance.test.helper.ThreadSaveSingletonFactory}
 * @author darekl
 *
 */
public class MultiThreadSingletonTest extends AbstractSingletonTest {

	@Test(threadPoolSize=1000, invocationCount = 1000)
	public void getSimpleSingleton() {

		SimpleSingleton.getInstance();
	}

	@Test(dataProvider = "ValidJavaVersion", threadPoolSize=1000, invocationCount = 1000)
	public void getThreadSaveSingleton(final int javaVersion) {

		//Assert.assertTrue((Integer.parseInt("" + System.getProperty("java.version").charAt(2)) >= javaVersion), "This test is avialable only with Java 5 or above!");

		ThreadSaveSingleton.getInstance();
	}

	@Test(dataProvider = "ValidJavaVersion", threadPoolSize=1000, invocationCount = 1000)
	public void getAdvencedThreadSaveSingleton(final int javaVersion) {

		//Assert.assertTrue((Integer.parseInt("" + System.getProperty("java.version").charAt(2)) >= javaVersion), "This test is avialable only with Java 5 or above!");

		AdvancedThreadSaveSingleton.getInstance();
	}
}

i wyniki (tym razem dla 1000 wątków):

getSimpleSingletonNTimes - 110ms
getThreadSaveSingletonNTimes - 97ms
getAdvencedThreadSaveSingletonNTimes - 100ms
getSimpleSingleton - 716ms
getThreadSaveSingleton - 2050ms
getAdvencedThreadSaveSingleton - 2079ms

Zastanawiające. Dlaczego trzy ostatnie testy (te dopisane powyżej) nie układają się tak jak te poprzednie, gdzie wielowątkowość napisałem ręcznie? Dlaczego widać tak duże różnice w wydajności? Przyznam szczerze, że z wielowątkowości w TestNG korzystam po praz pierwszy, czy ktoś bardziej doświadczony w tym temacie, mógłby mi wyjaśnić w czym tkwi problem na który się natknąłem i co robię źle?

Pobierz projekt eclipse (wymagania: Maven2 lub Eclipse z pluginami: m2eclipse i TestNG)

PS. Apropos optymalizacji kodu pod względem jego wydajności, polecam ten artykuł. Po jego przeczytaniu nasunęła mi się analogia dotycząca RDBMS i hintów oraz przesiadki z optymalizatorów regułowych na kosztowe ;)

package info.ludera.SingletonPerformance.action.impl;

import info.ludera.SingletonPerformance.action.TestSingleton;

/**
* Singleton z ZAWSZE synchronizowaną metodą {@link SimpleSingleton#getInstance()}
* @author darekl
*
*/
public class SimpleSingleton extends TestSingleton {

/**
* Jedyna instancja obiektu {@link SimpleSingleton}
*/
private static SimpleSingleton instance;

/**
* Konstruktor domyślny
*/
private SimpleSingleton() {
super();
}

/**
* Zwraca instancję obiektu {@link SimpleSingleton}
* @return
*/
public static synchronized SimpleSingleton getInstance() {

//System.out.println(„SimpleSingleton.getInstance start for ” + Thread.currentThread().getName());
if (instance == null) {
instance = new SimpleSingleton();
}
//System.out.println(„SimpleSingleton.getInstance stop for ” + Thread.currentThread().getName());
return instance;
}
}